کد خبر : ۴۹۶۲۴۰ گروه : استان ها تاریخ انتشار :چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶
کره شمالی در مسیر مذاکره- محمد مهدی مظاهری*

مقیم/ در هفته های اخیر، تغییر موضع ناگهانی رؤسای جمهور آمریکا و کره شمالی نسبت به یکدیگر و اعلام آمادگی هر دو کشور برای آغاز مذاکرات سیاسی به تیتر اخبار رسانه های جهان تبدیل شده است. در برخی منابع اعلام شده که این دو رهبر تا ۲ماه آینده با یکدیگر دیدار می‌کنند تا بحران هسته‌ای کره شمالی را حل و فصل کنند.

همچنین مقرر شده است رهبران کره شمالی و کره جنوبی در نقطه صفر مرزی دو کشور با یکدیگر مذاکره داشته باشند تا تنش‌های موجود را کاهش دهند. طبق گفته‌های مقامات کره جنوبی، کره شمالی اعلام کرده است که حتی خلع سلاح هسته‌ای را در صورت تضمین امنیتی این کشور از سوی آمریکا و جامعه بین‌المللی، قابل مذاکره می‌داند.
البته این سخنان در حد گمانه‌زنی است و هیچ چیزی قطعیت ندارد، اما در مجموع به نظر می رسد رهبر کره شمالی با چرخشی بزرگ در سیاستهای خود، از رویه رویارویی، ایستادگی و مقابله با آمریکا به سمت مذاکره و گفت و گو تمایل پیدا کرده است. حال سؤال اینجاست که چه مسائلی سبب این چرخش بزرگ شده است؟
کشورهای اقتدارگرا مانند کره شمالی یکی از ساز و کارهای بقای خود را ارتش قدرتمند و سلاح‌های کشتار جمعی می‌دانند که تهدیدهای بیرونی را به حداقل برسانند. با این وجود آزمایش های موشکی و هسته ای مکرر کره شمالی، در هفته ها و ماههای اخیر بر شدت بحران های موجود بین المللی افزوده است؛ تا جایی که شورای امنیت سازمان ملل متحد روز جمعه -1 دی 1396- به اتفاق آرا تحریم‌های جدیدی را با هدف مهار برنامه موشکی- هسته‌ای کره شمالی وضع کرد. 
این قطعنامه که دهمین قطعنامه (از سال 2006) تحریمی علیه کره شمالی بود رأی مثبت چین وروسیه را هم به همراه داشت و به موجب آن واردات نفت خام و فراورده های نفتی به کره شمالی به شدت محدود شد و تا 90 درصد کاهش یافت (سالانه حدود چهار میلیون بشکه نفت خام و حداکثر 500 هزار بشکه فرآورده نفتی مانند بنزین و گازوئیل) و علاوه‌ براین، کارگران کره شمالی در دیگر کشورها نیز ظرف مدت 24 ماه اخراج و به موطن خود فرستاده می شوند.
بدین ترتیب کره شمالی که یکی از مهجورترین کشورهای جهان با اقتصادی محدود و محلی است، بواسطه این تحریمها هر بیشتر تحت فشار قرار گرفت و در پیوستن چین به عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری کره شمالی نیز ضربه نهایی را بر اقتصاد نحیف این کشور شرق آسیا وارد کرد.
البته از یک نکته دیگر هم نباید غفلت کرد و آن این است بعد از انجام آزمایشهای متعدد موشکی و نشان دادن ضرب شصت به حریفان، حال کره شمالی خود را در موقعیتی مطلوب و در موضع قدرت می بیند و تحلیل مقامات این کشور این است که در چنین وضعیتی می توانند به امتیاز گیری از آمریکا بپردازند. بنابراین رییس جمهور کره شمالی تصمیم گرفته پای میز مذاکره بنشیند تا راه را بر تهدیدات امنیتی جدی از سوی ایالات متحده ببندد و همچنین اقتصاد کشورش را از زوال و فروپاشی حفظ کند. 
در سمت دیگر این میز مذاکره احتمالی نیز رییس جمهور آمریکا قرار دارد که نه تنها در عرصه داخلی از مشروعیت پایینی برخوردار است و اعتراضات بسیاری علیه او مطرح می شود، بلکه در عرصه بین المللی هم به دلیل موضع گیریها و سیاستهای تک روانه اش در قبال اسرائیل و حتی اخیرا در قبال اروپا به شدت تحت فشار است و مورد انتقاد قرار دارد. بنابراین کوتاه آمدن ظاهری «کیم جونگ اون» و راضی شدن او به آغاز مذاکرات سیاسی، هدیه ای ارزشمند است که در دوران ضعف و تنهایی استراتژیک به رییس جمهور منزوی آمریکا تقدیم شده و از این رو طبیعی است که دونالد ترامپ نیز تلاش کند تا بیشترین بهره برداری سیاسی را از این موقعیت انجام دهد. 
اما در نهایت نکته ای که نباید از آن چشم پوشید این است که بحرانهای بزرگ بین المللی راهکاری جز مذاکره و گفت و گو ندارند و حتی سرسخت ترین رؤسای جمهور نیز در نهایت به این نتیجه می رسند که تنش آفرینی، رقابتهای تسلیحاتی و جنگ نتیجه‌ای جز تباهی ملتها و نابودی دوجانبه نخواهد داشت و جایگاه نهایی حل مشکلات میز مذاکره است نه میدان نبرد! 
* استاد دانشگاه 

ارسال خبر به ديگران

نام شما:
ايميل شما:
ايميل گيرنده:
توضيح:
کلیدواژه ها : ایرانیان     |     ایران     |     ایران     |    
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :
مشاهده نظرات
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
logo-samandehi