کد خبر : ۵۳۲۵۲۹ گروه : استان ها تاریخ انتشار :جمعه ۲۱ دی ۱۳۹۷
امیر کبیر، درسی برای دولتمردان امروز

مقیم/ حمید یزدانیان دانش آموخته دکتری امنیت ملی، مشاور رئیس دانشگاه فنی و حرفه ای کشور

به گزارش مقیم، امروز بیستم دی ماه مصادف با سالروز قتل میرزا تقی خان فراهانی ملقب به امیرکبیر از چهره های شاخص دلسوز، اثرگذار و توسعه گرای ایران اسلامی است. شاید بسیاری از مردم ما ندانند که کل دوره صدارت امیرکبیر سه سال بوده ولی در این سه سال اقداماتی کرده که هنوز با گذشت حدود 170 سال از قتلش، آثار و برکات آن اقدامات باقی است و دانشگاه فنی و حرفه ای یکی از آن باقیات صالحات اوست.

بیش از 5 سال از دولت اعتدال گذشته و قریب به  3 سال تا پایان این دولت زمان باقی است. یعنی دقیقا به اندازه همان سه سالی که امیر کبیر توانست تحولات شگرفی را در کشور به وجود بیاورد. انقلاب در آستانه جشن 40 سالگی است. به گذشته که می نگریم و اقدامات دولت ها را که مرور می کنیم، مردم اکثرا  چهار ساله دوم فعالیت دولت ها را مثبت ارزیابی نمی کنند. تورم های افسار گسیخته، یله و رهابودن برخی امور در دستگاه ها، بی انگیزگی و کاهش فعالیت ها و ... در کارنامه اغلب دولت ها در چهار ساله دوم فعالیت آنان به چشم می خورد. به ویژه در دو ساله پایانی چهار ساله دوم دولت ها، یاس و دلمردگی و کم تحرکی زیادی را شاهد هستیم.

جستجوی مختصر در وب سایت مقام معظم رهبری حاکی است که ایشان حداقل در سال های گذشته بیش از ده بار از امیرکبیر به نیکی یاد فرموده اند. ایشان در 4 شهریور 96  در دیدار با هیات دولت  با تأکید بر گذشت سریع زمان و لزوم بهره‌گیری هرچه بیشتر و صحیح از دوران چهارساله‌ی مسئولیت، به این نکته مهم اشاره فرمودند که این مدت برای انجام کارهای اساسی، زمان کمی نیست همچنانکه امیرکبیر در دوران سه‌ساله‌ی صدارت خود، کارهای مهمی کرد و اکنون کشور به فعالیت‌هایی از آن جنس نیاز دارد.

گذری کوتاه بر داستان زندگی و اقدامات امیر کبیر نشان می دهد که تاسیس دارالفنون و دعوت از اساتید توانمند بین المللی برای رونق علمی و پیشرفت همه جانبه ، اصلاحات در ارتش و سرو سامان دادن به وضعیت نظامی کشور، اصلاحات در نظام دریافت و پرداخت و ساماندهی حقوق ها، مالیات و...،  انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه و تلاش جدی در ارتقاء سطح دانایی و تنویر افکار عمومی، اصلاح وضعیت سیاست خارجی، برخی اصلاحات مذهبی نظیر حذف قمه زنی و...، حذف برخی القاب و عناوین و یکسری اصلاحات اجتماعی از قبیل محدودیت اراذل و اوباش، قمه کش ها و  ممنوعیت حمل سلاح سرد و گرم  از مهم ترین اقدامات در دوره فقط سه ساله صدارت او می باشد.

برابر آمار، جمهوری اسلامی ایران با جمعیت 90 میلیونی، بیش از 2600 واحد دانشگاهی دارد و این تعداد برابری می کند با تعداد واحدهای دانشگاهی در کشور قریب به یک و نیم میلیاردی چین. سال هاست از ضرورت ساماندهی نظام آموزش عالی در کشور سخن می گوییم. می خواهیم براساس آمایش سرزمین، دانشگاه های پراکنده را تجمیع کنیم. رشته های تحصیلی را متناسب با هر منطقه گسترش داده یا تعطیل کنیم. سهم آموزش های مهارتی که نقش ویژه ای در کاهش ابرچالش بیکاری دارد را در نظام آموزشی افزایش دهیم و به میانگین جهانی نزدیک نماییم. هرم آموزش عالی را تصحیح کنیم. ولی گویا هر وزیر به وزیر بعدی و هر دولت به دولت بعدی موکول می نماید.

سال هاست از بی نظمی در پرداخت ها می نالیم. نیروی شرکتی در دستگاه ها با حقوق یک میلیونی، کارمند قراردادی با حدود دو میلیون، کارمند پیمانی و رسمی بالاتر و برخی مدیران در بعضی دستگاه ها،رقم های خیلی بالاتر و به عبارتی نجومی می گیرند. لایحه می دهیم، طرح ارایه می شود. از سوی بزرگان تاکید می شود. رسانه ها فریاد می زنند. عالمان دینی می گویند که «المُلکَ یَبقَی مَعَ الکُفرِ وَ لا یَبقَی مَعَ الظُّلمِ» و خواستار رفع این بی عدالتی می شوند. ولی رفع این معضل نیز از دولتی به دولت دیگر منتقل می شود.

همه ساله به ویژه در فصل بودجه از ضرورت خروج بودجه از اتکاء صرف به درآمدهای نفتی می گوییم ولی جرات و جسارت کافی برای این جراحی وجود ندارد.

در همین ایام از یارانه های کلان مصرف شده در حامل های انرژی گفته می شود و بنای بر اصلاح در صحن مجلس و در لایحه بودجه گذاشته می شود ولی همچنان درب بر همان پاشنه می چرخد و  اسراف بزرگ (گناه کبیره) در مصرف بی رویه آب و برق و گاز و بنزین و... در کشور ادامه دارد.

از مهاجرت بی رویه از روستاها به شهرها و خالی از سکنه شدن اغلب روستاها می گوییم ولی اراده مصممی برای حل این مشکل نداریم.

از بحران کم آبی و ضرورت مدیریت منابع آبی کشور می گوییم. مدعی هستیم که  جنگ های آینده، جنگ آب است ولی برای بهینه سازی مصرف آب، کار چندانی انجام نمی دهیم. در حالی که بیش از 90 درصد مصرف آب در بخش کشاورزی و روش های سنتی کشت است. تبلیغات گزاف برای کاهش مصرف خانگی که حدود 5 درصد مصرف است، انجام می دهیم.

نظام مالیاتی غیر شفاف و ناکارآمد کشور را زیر سوال می بریم و مدعی هستیم که فرار مالیاتی به وفور در کشور وجود دارد ولی گام های اساسی و بلند برای برخورد جدی با مودیان مالیاتی غیر صادق بر نمی داریم.

زیان ده بودن و غیر اقتصادی بودن شرکت های شبه دولتی و شبه خصوصی را مطرح می کنیم و هشدارهای مبنی بر احتمال بروز ورشکستگی بسیاری از صندوق های بازنشستگی طی سال های آتی را مطرح می کنیم ولی آستین همت برای بهینه سازی این شرکت ها را بالا نمی زنیم.

اینها ابرچالش هایی است که نخبگان کشور از هر گروه و جریان سیاسی بر روی آن اتفاق نظر دارند.

 آیا سه سال برای رفع برخی از این مسائل و مشکلات که به آینده و سرنوشت این کشور مرتبط است، زمان کمی است؟

کاش برخی اختلاف نظرها، و اختلاف سلایق را کنار بگذاریم و دست در دست هم به آبادانی و عمران این سرزمین بیاندیشیم!

یکبار دیگر در سالروز قتل امیرکبیر، مروری بر ویژگی ها و شرایط آن مقطع نماییم و ره توشه ای برای امروز کشور برداریم.

ان شاء الله

 

 

 

 

 

ارسال خبر به ديگران

نام شما:
ايميل شما:
ايميل گيرنده:
توضيح:
کلیدواژه ها : حمید یزدانیان     |     امیر کبیر     |     ایران     |    
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :
مشاهده نظرات
محمد صادق مهری خنکداری :: یکشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۷:۱۱
سلام عرض ادب مطالب خوب وبسیار عالی وبه روز بود واقعیتهای کشور را بیان کردیدانشالله که همه مثل امیر کبیر به کشور خدمت کنند ویاد وخاطره خوبی از خود به جا بگذارند ممنون از نگرش وتفکر انقلابی وخوب دکتر یزدانیان
شما قبلا به این نظر رای داده اید
2
0
پاسخ به نظر
محمود مهدی پور :: شنبه ۲۲ دی ۱۳۹۷ - ۱۶:۲۴:۰۱
مقاله خوبی است
شما قبلا به این نظر رای داده اید
2
1
پاسخ به نظر
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
logo-samandehi